ابراز دوستى به حضرت مهدى عليه السلام وظيفه ‏اى در عصر غيبت

«ابراز ارادت‏» به ساحت قدسى حضرت مهدى عليه‏السلام، از مهمترين وظايفى است كه منتظران آن امام عزيز در

عصرغيبت دارند. اين مهم مفهومى است كه مى‏تواند مصاديق مختلفى داشته باشد مانند دادن صدقه به قصد سلامتى آن

امام همام، هديه كردن ثواب اعمال واجب يا مستحب به آن حضرت و مواردى از اين قبيل.

ترديدى نيست كه اين ابراز ارادت، گذرگاهى جهت ازدياد معرفت و محبت نسبت‏ به آن عزيز غايب از نظر است و معرفت و

محبت، معبرى است تا به آن امام بزرگوار تقرب بيشترى حاصل كنيم . اين نوشتار را به دو مصداق موضوع ياد شده

اختصاص داده‏ايم:

ا----ادامه مطلب را ببينيد!----ا

انتظار مهدى(عج) یعنی سنگربانى «عقیده» و مرزبانى «اندیشه»

انتظار دیده به راه دوختن است. لحظه شمارى کردن براى دیدار کسى یا انجام واقعه اى است،

امیدوارى، چشم به راهى، آمادگى، نگرانى، چشم داشت و درنگ است. ( با مراجعه به کتابهاى معتبر لغت، همچون: لسان العرب، مجمع البحرین، مفردات راغب المنجد، دهخدا، معین و ... . )
امّا انتظار مهدى (علیه السلام) از همه این ها و فراتر از این هاست.

 انتظار مهدى (علیه السلام) یعنی ایمان به «غیب» اقرار به «ولایت» و باورداشت حق حاکمیت «قرآن» است.
عصاره «یقین»، چکیده «تقوى» و خلاصه «عمل صالح» است.
عشق به «زیبایى ها»، التزام به «خوبى ها» و شوق به «کمالات» است.
«تلاش» براى «یافتن» ، «مقاومت» براى «رسیدن» و «جهاد» براى «ساختن» است.
انتظار مهدى(علیه السلام) یعنی روایت «اشتیاق» ، حدیث «جستجو» و قصّه «وصل» است.
انتظار مهدى(علیه السلام) یعنی اقتداى به او، بیعت با او، و سرسپارى به فرمان اوست. رمز پایدارى، سرّ استقامت و راز جانبازى در راه اوست.
انتظار مهدى(علیه السلام) یعنی«عامل رشد»، «پشتوانه مقاومت» و «ضامن پیروزى» پیروان امامت است.
انتظار مهدى(علیه السلام) یعنی سنگربانى «عقیده»، مرزبانى «اندیشه» و مبارزه در راه پاسدارى از «فرهنگ اسلام و ولایت» است.
انتظار مهدى(علیه السلام) یعنی انتظار روز ظهور اوست و انتظار روز ظهور او، انتظار غلبه اسلام و قرآن است و انتظار غلبه اسلام و قرآن، انتظار تحقق وعده هاى خداوند است.